Vandaag hebben we een lange rit naar Durango gemaakt. 420 kilometer, grotendeels door de bergen. Onderweg zijn we een paar keer gestopt. Eerst in Abiquiu bij Santa Rosa de Lima, dat een vroege 18e eeuwse Spaanse nederzetting was. De Santo Tomás Church is in 1937 herbouwd, nadat een eerdere kerk op deze plek was afgebrand:
Het is een klein kerkje, met een binnenkant die bijna helemaal van hout is. Als je erdoorheen loopt kraakt de vloer onder je voeten. Ze hebben nu wel twee brandblussers bij de deur hangen, dus ze hebben hun lesje geleerd:
De volgende stop zou Plaza Blanca moeten worden. Na 3 kilometer over een zandweg te hebben gereden kwamen we bij de ingang. Die bleek dicht te zitten, omdat het op privéterrein ligt. Je had je van tevoren aan moeten melden. Gelukkig waren ze behulpzaam via de intercom en mochten we alsnog naar binnen. Het zijn mooie witte rotsformaties. “Cowboys and Aliens”, met Harrison Ford is hier opgenomen.
Op hetzelfde terrein als Plaza Blanca ligt de Dar al Islam. Dit is een moslim opleidingscentrum. Het is gebouwd in 1979. Op het hoogtepunt waren er hier 60 studenten. Tegenwoordig doet het meer dienst als retreat voor lokale bewoners. Toen wij het terrein opreden kwamen er een stuk of 10 auto’s vandaag gereden. Bizar dat het zo populair is:
Terug op de snelweg was het uitzicht erg mooi:
Hele stukken snelweg zien eruit alsof je door een natuurpark rijdt:
Na zo’n anderhalf uur kwamen we aan bij de De Ghost Ranch. Dit was een voormalige ranch waar Georgia O’Keeffe veel van haar schilderijen heeft gemaakt. Het staat ook bekend om de vele fossielen die er zijn gevonden. Maar vandaag was het gesloten. Nou was die ranch niet zo bijzonder denk ik, het ging meer om de omgeving, En die was inderdaad erg mooi:
Een kilometer of 10 verder ligt het Echo Amphitheatre. Volgens de legende werden hier in 1861 twee kolonistenfamilies vermoord door indianen. Hun bloed liep langs de wanden waardoor het rood werd. Drie jaar later werden de navajo-indianen zelf vermoord door de U.S. Army, waardoor er nog meer bloed naar beneden liep. Ze zeggen dat je hun geschreeuw kunt horen in de echo van de wanden:
Prachtig allemaal, maar we moeten in Durango zien te komen, dus rijden we verder, door de graslanden richting Colorado:
En ja hoor, na een uur of twee rijden: Welcome To Colorful Colorado:
Het valt wel op dat het hier meteen een stukje groener is dan in New Mexico. Dat zal wellicht komen door alle regen. Inmiddels begon de lucht een beetje te betrekken.
Chimney Rock ligt in de San Juan Mountains in het zuidwesten van Colorado. De top ligt op 2100 meter hoogte:
Bij Durango zijn we eerst naar Walmart gegaan. Het begon net te plenzen dus dat kwam goed uit.
Ze verkopen er lekkere minitaartjes:
Als je niet tegen alle drukte in zo’n winkel kan, dan mag je op zaterdagochtend terugkomen. Geen idee wat ze dan gaan doen. Misschien gaat iedereen op pantoffels lopen en fluisteren tegen elkaar?
Een kano zou wel goed van pas komen nu:
Want na die bui van zojuist loopt er nu een klein riviertje over de weg:
Wel apart: het regende ongeveer 10 minuten snoeihard, maar daarna is het ook meteen weer droog en komt de zon door. Dus zijn we maar eens in het centrum van Durango gaan kijken. Durango is in 1879 gesticht door de Denver & Rio Grande Railway.
Ze zijn hier wel duidelijk. En hebben humor:
Het Strater Hotel is gebouwd in 1887. Vroeger verbleven inwoners van Durango in de winter in het hotel omdat het daar lekker warm was. Het hotel kostte destijds $70.000 en bestaat uit 376.000 rode bakstenen:
Een muurschildering, van Durango in 1890:
Aangezien de zon weer scheen en het dan meteen 26 graden is, was het tijd voor een ijsje:
Bij Cold Stone Creamery, een Strawberry Blonde:
Tegen 16:00 kwamen we aan bij The Lodge at Tamarron. We hebben hier een huisje gehuurd. Vooraf was niet helemaal duidelijk waar het nou precies was. Maar het is er dus zoeen:
Een soort cabin, tussen de bergen en naast een golfbaan:
Ik heb nog even zitten wachten in de wachtruimte, omdat de kamer nog niet klaar was:
Maar toen konden we dan toch naar de kamer. Eerst maar eens even bijkomen op het balkon:
Waar de kolibries ook aanwezig bleken te zijn:
De buren hebben zo’n voederbak hangen, dus ze vliegen af en aan!
’S avonds zijn we terug richting Durango gereden. We hebben gegeten bij “Serious Texas Bar-B-Q”. En serieus waren ze:
The Sampler, met Brisket, Pulled Pork, Kalkoen, worstjes en ribs:
Na het eten zijn we nog even bij Pinkerton Hot Springs gaan kijken. Het water dat eruit loopt is tussen de 35 en 40 graden Celsius. Ze denken dat het smelt- en regenwater is dat de aarde insijpelt tot het niet meer verder kan. Door de warmte in het binnenste van de aarde, of door magma, wordt het opgewarmd en komt het water terug naar de oppervlakte.
Aan het eind van de dag kwam er nog weer een regenbui voorbij. En wederom een regenboog:
No comments:
Post a Comment