Vanochtend de wekker om 06:30 gezet om de F1 race van Zandvoort te kunnen kijken. Het begon net een beetje licht te worden hier:
Toen de race tegen negen uur werd gestaakt vanwege de regen zijn we richting Ouray gereden; een dorpje in de San Juan Mountains.
De weg naar Ouray gaat over de Million Dollar Highway. De weg staat bekend als een van de gevaarlijkste van de VS. Vooral omdat er op sommige plekken geen vangrail is.
De Million Dollar Highway is in 1880 uitgehakt door een Russische immigrant, om erts van Silverton naar de spoorlijn in Ouray te transporteren. Het was oorspronkelijk een tolweg. Tegenwoordig is het een van de mooiste wegen van de VS.
Er vinden zo’n 40 ongelukken per jaar plaats, met gemiddeld 7 doden per jaar:
Mooie rode bergtoppen. In een stuk dat Red Mountain Pass wordt genoemd:
De Molas Pass ligt in het San Juan National Forest. De weg eroverheen ligt op een hoogte van 3350 meter en is onderdeel van de San Juan Skyway; een Scenic Byway van 400 kilometer lengte.
Silverton, een dorpje met 651 inwoners dat op 2840 meter hoogte ligt. Het dorpje is gesticht in 1873 en heette vroeger “Bakers Park”.
De Shady Lady Saloon in Silverton. Het pand is gebouwd in 1888 en was het laatste bordeel van Silverton. Het is gesloten in 1947 en nu zit er een restaurant in.
Kleurrijke winkeltjes in Silverton:
De eerste mensen kwamen hier wonen rond 1860 toen er goud werd gevonden. De laatste mijn in Silverton werd in 1992 gesloten.
Een paar kilometer verderop stonden de overblijfselen van de Idarado Mine. Dit was een van de grootste en productiefste zilvermijnen van Noord Amerika.
De mijn was open van 1939 tot 1978. In het gebied hieromheen waren bijna 100 mijnen actief, die al hun afval loosden in de beekjes die door het gebied lopen. Ze proberen nu te zorgen dat regenwater niet meer in contact kan komen met de resten van de mijnbouw, zodat het water hopelijk schoner zal worden.
De huisjes die hier staan zijn in 1948 van een andere mijn hierheen verhuisd. Ze zijn in gebruik geweest tot de Idarado mijn werd gesloten:
Bear Creek Falls. Een 40 meter hoge waterval die onder de weg doorloopt:
Het gebied eromheen is erg groen allemaal, dus er zal hier genoeg regen vallen:
Ouray wordt ook wel het Zwitserland van Amerika genoemd. De bergtoppen om het dorp heen doen denken aan de alpen. Er zijn geen winkelketens in het dorp; alle winkels zijn van lokale eigenaars.
Vanaf High Point Lookout zie je Ouray beneden in het dal liggen:
Vlak voordat je het dorp inrijdt heb je de Box Canon Waterfall.
Na een klein stukje lopen, door een smalle canyon, waar je deels onder de rotsen loopt, kom je bij de waterval:
Vroeger in de zomer vliegen hier zwarte gierzwaluwen rond. Ze leggen 1 ei per jaar. In de winter vliegen ze non stop terug naar Brazilië. Een afstand van zo'n 7000 kilometer. Tijdens de 8 maanden in Brazilië verblijven ze 99% van de tijd in de lucht. Helaas was er nu geen zwaluw te bekennen. Op een opgezette na:
Bij het oprijden van de parkeerplaats waarschuwden ze voor overstekende chipmunks:
En inderdaad. Er liepen er een stuk of 10 af en aan:
Op sommige van de hoge bergtoppen langs de route ligt nog sneeuw:
Downtown Ouray. Hier gebeurt het.
We wilden eigenlijk gaan zwemmen bij Ouray Hot Springs, omdat het zo mooi tussen de bergen ligt. Maar omdat de lucht steeds donkerder werd en het er naar uit zag dat het zou gaan regenen hebben we dat maar niet gedaan. Wel mooi om te zien:
Voordat we terug zouden rijden dachten we een lekker broodje te kunnen halen. Maar die waren in wel erg veel vet gebakken. En waarom er standaard een zakje chips bij moet?
Een beetje misselijk, van het eten en het rijden door alle bochten, kwamen we terug bij het park. Dus de hoogste tijd om eens even te chillen in het zwembad en de jacuzzi:
’S avonds zijn we bij James Ranch gaan eten. Ze noemen het een “Table on the farm” concept:
Ze hebben hier hun eigen Angus koeien lopen, die lokaal worden geslacht voor de hamburgers:
En die zijn erg lekker! Een Basic Burger en een Blue Cheese Bacon BBQ Burger:
Een mooie zonnebloem:
Op weg terug zijn we nog even langs Baker’s Bridge gereden. Dit is een brug bij een riviertje waar de lokale jeugd vanaf springt in het water eronder. Het begon net te regenen, dus iedereen was aan het opruimen:
Een voordeel van die regenbuien: elke keer een regenboog:
Je ziet hier langs de weg enorm veel paarden in de wei staan. Waarschijnlijk lopen er toch nog een hoop verstokte cowboys rond in Durango!
En dat was het dan alweer, voor onze korte stop in Colorado. Morgen rijden we naar Monument Valley.
No comments:
Post a Comment